Kippenencyclopedie

Naar aanleiding van het nieuws schreef ik vandaag een stukje in mijn andere blog over mijn ervaringen met de leghybride. Een doorgefokte legkip die vrijwel iedere dag een eitje legt en na een kleine 2 jaar helemaal op is. Ze hebben daardoor zoveel honger dat ze elkaar tot bloedens toe pikken. De eitjes in de supermarkt zijn vrijwel altijd van leghybrides.


Mocht je overwegen om zelf kippen te gaan houden (voor de eieren, als afvalverwerking of voor de fun) dan is dit een handig boekje. De meest bekende rassen staan erin. De leghybride komt er vanzelfsprekend niet in voor want dat is geen ras maar een productiemachine. Een leghybride is "gemaakt" om eieren te leggen en kan zich zonder de mens niet voortplanten.....
Op alfabet wordt elk ras omschreven. Hoeveel eieren ze leggen, het karakter, de ontstaansgeschiedenis, het gewicht enz. Met 2 duidelijke foto's per ras.

Jammer van de foto's vind ik dat ze niet in de natuurlijke omgeving van de kippen zijn gemaakt maar in een studio. De kippen staan er daardoor soms wat gestresst op.

Als je voor het eerst kippen koopt, dan zou ik de Sussex adviseren; "Het is een betrouwbaar en gehard ras dat zeer vriendelijk is en dus ook gemakkelijk tam te maken is. Onderling zijn de dieren heel verdraagzaam." Ze leggen ongeveer 200 eieren per jaar en zijn goede kloeken.
En koop op een betrouwbaar adres of via de kinderboerderij.

Het boekje is nog steeds te koop bij Bol.

Kippentips

Afvaltips van een eetprofessor

In de weekendkrant stond een interessant stukje over de eetbijbel Gastrofysica van Charles Spence. Ik destilleerde er de tips om af te vallen uit:

- Bij zwijmelmuziek smaakt eten zoeter. Je kunt minder suiker toevoegen.
- Van een rood bord eet je minder. De kleur rood betekent gevaar en daarom eet je onbewust minder. Vooral handig voor ongezonde snacks als chips, kaasjes, toastjes.
- Gebruik plastic bestek; hoe lichter het bestek, hoe minder je eet. Zwaar wordt geassocieerd met kwaliteit en het eten smaakt daardoor beter.
- Hoe gezelliger het is, hoe meer we eten. Met vrienden in een restaurant schep je vaker op en spiegel je elkaars bewegingen. Je schijnt volgens de professor 75% meer te eten!
- Eten met ronde vormen smaakt zoeter dan met vierkante vormen. Ah, daarom zijn bonbonnetjes en taartjes meestal rond :-).
- Je nuttigt meer alcohol bij harde, snelle en dreunende muziek. Dus pas op met iedere avond heavy metal draaien.

Samengevat; eet ronde vormen in je eentje van rode borden met plastic bestek en zet zwijmelmuziek aan.

Het hele artikel in het AD vind je hier.
Meer afvaltips elders in dit blog.
Het boek vind je hier:

Zeeprestjes als wasmiddel

Van restjes zeep kun je vloeibaar wasmiddel maken. Hier staat hoe dat moet.

Voor wasprogramma's vanaf 40 graden en die minimaal 1,5 uur duren hoef je geen vloeibaar wasmiddel te maken. Dat spaart weer maaktijd en opslagruimte. De temperatuur en tijd zijn namelijk ruim voldoende om de vaste zeep volledig op te lossen. Wel moet je de zeep nog steeds raspen:-).

Als je een witte was draait, voeg dan soda in hetzelfde gewicht van de zeep toe. Dus 5 gram soda op 5 gram geraspte zeep. Soda zorgt ervoor dat vlekken en luchtjes er beter uitgaan maar bijt iets uit. Hoe gekleurder (donkerder) de was, hoe minder soda je moet gebruiken. Vlekken zijn in gekleurd goed sowieso minder zichtbaar.

Voor een volle wasmachine gebruik je 4 tot 8 gram geraspte zeep, al dan niet met wat soda erbij. De hoeveelheid zeep die nodig is hangt af van de waterhardheid en de mate waarin de was verontreinigd is.

Het grijze reststukje weegt 4 gram, en de gele stukjes bij elkaar 8 gram. Da's toch weer een hele wasmachine per restje. En verrassing, je was ruikt elke keer weer anders.

Aluin als deodorant

Zelf deodorant maken, ik schreef er al eerder over.
Je kunt zo'n ouderwets blokje aluin kopen bij de (natuur)drogist. Het ligt bij de scheerspullen en wordt verkocht om bloedinkjes te stelpen. Ik vind het prettigste om aluin opgelost in water te gebruiken. Tik het blokje in stukjes en doe het samen met water in een sprayflacon.

Nu zag ik tot mijn grote verbazing dat er ook aluin te koop is als...... deodorant. Voor het veelvoudige in prijs! Met omschrijvingen als 100% natuurlijk, zonder geurstoffen, Crystal deodorant, al eeuwenlang gebruikt in het Verre Oosten, waardevolle mineralen, kristallen enz.
- Te koop als stick.
- Te koop als verzadigde oplossing in een sprayflacon. Een heldere vloeistof zonder kristallen.
- Te koop als losse kristallen in een sprayflacon. Je kunt zelf water toevoegen, net zo vaak totdat alle kristallen zijn opgelost.
Peperduur vergeleken met een los blokje aluin. En alle 3 met een plastic wegwerpverpakking.

Nog een paar kleine kristallen die de spuitkop kunnen verstoppen.
Waar ik tegen aan liep is dat de kristalletjes af en toe de spuitkop verstoppen. Dit kun je voorkomen door de kristallen volledig op te lossen (circa 400 ml water voor een blokje van 60 gram). Of door de kristallen eruit te zeven (en later te gebruiken).
Je kunt natuurlijk ook een fles met kleine opening en zonder spuitkop gebruiken.

Aluin is in poedervorm per kilo te koop voor nog geen € 7,-. Als je aluin opgelost in water gebruikt valt het te overwegen. Heb je ook geen last meer van kristallen die de spuitkop verstoppen.

Boerenkoolchips

Ik had 2 grote zakken met ongesneden boerenkool in mijn groenten-abonnement van Odin en pakte daarom het boek Honger! waar ik eerder over schreef. Maar boerenkool stond er niet in. Even googlen leerde dat het in België krulkool heet en niet zo vaak gegeten wordt als hier. Boerenkool is een typische Nederlandse groente. Meestal koop je hem gesneden. Zelf snijden is veel werk, maar wel lekkerder!

Voor als je eens wat anders dan stamppot wilt maken van boerenkool of geen zin hebt om de boerenkool uit je moestuin te snijden, hierbij een makkelijk recept uit het moestuinboek van Annemiek van Deursen.


Foto's verschenen eerder in mijn andere blog.

Ossengalzeep

Ik heb altijd gedacht dat Ossengal een merknaam was. Voor vlekkenzeep. Tot dat bij mij de galblaas verwijderd moest worden en ik de functie van gal opzocht:
Gal is een emulgator die helpt vet te verteren. Het maakt van grote bolletjes vet hele kleine bolletjes vet. Kleine bolletjes worden beter verdeeld in een waterige oplossing dan grote en de oppervlakte van het vet wordt vergroot waardoor enzymen er beter op in kunnen werken.

Dus, uhh, ja, in ossengalzeep zat vroeger echte gal. Van ossen. Gal helpt als emulgator vlekken te verteren....
Nu is dat allang geen ossengal meer vermoed ik. Want zoveel ossen zijn er tegenwoordig niet meer. Een os is een gecastreerde stier die door de mens als trekdier gebruikt werd. Bij Siderius gebruiken ze tegenwoordig rundergal. Met al dat vlees dat in Nederland gegeten wordt ruimschoots voorhanden.

Ossengal is een term geworden voor dit type emulgator. In heel wat zepen zit tegenwoordig de synthetische variant. Handig als je veganist bent. Alhoewel in het kader van het milieu het wellicht beter is om slachtafval te gebruiken dan om het synthetisch te produceren.

Ossengal in de schilderswereld:

Overigens kan een mens prima zonder galblaas. Het is de lever die de gal produceert. In de galblaas zitten de reserves die bij hoge vet-opname in één keer aangesproken kunnen worden.


Broodpudding

Sinds ik een stukje over oud brood schreef worden de korsten van het volkorenbrood dat we hier dagelijks eten niet meer weggegooid. Een reislustige in Zwitserland wonende vriendin die net terug was uit Engeland en het oude brood hier zag liggen vertelde enthousiast over de Engelse broodpudding die ze daar had gegeten. "Het smaakt naar wentelteefjes maar is veel makkelijker te maken".

Basis-ingrediënten:
1/2 liter melk
2 tot 4 eieren
oud brood (6 tot 15 sneetjes)
100 gram suiker
minimaal 1 theelepel koekkruiden (kaneel, vanille, nootmuskaat, gember o.i.d.)

Werkwijze:
Stop het hard geworden oude brood in een schone plastic zak en maak er een dansje op (tip van Annemiek). Breek de te grote stukjes die overblijven (meestal van brood dat nog niet helemaal uitgedroogd was) in kleinere stukjes.
Laat het brood even weken met de melk. Mix eerst de eieren erdoor en dan de rest van de ingrediënten.
Doe de massa in een ingevette bak- of puddingvorm en bak circa 45 minuten op 200 graden in de oven.

Variatie:
Het soort brood en de hoeveelheid mag je helemaal zelf invullen. Hoe minder brood, hoe smeuïger het wordt. Hoe meer brood je gebruikt, hoe steviger de pudding wordt. Het gaat dan meer richting broodtaart.
Je kunt van alles toevoegen; rozijnen, nootjes, gebakken stukjes appel, gember, stukjes chocolade enz. Eventueel kun je bovenop een laagje suiker met boter strooien.
Voor een hartige variant de suiker vervangen door geraspte kaas en andere kruiden gebruiken. Je kunt kikkererwten, gebakken plakken aubergine, pompoen enz. toevoegen.

Voor andere ideeën met oud brood en hoe je het moet bewaren zodat het niet gaat beschimmelen; kijk hier.

Lijm

Bandenplaklijm
Het tubetje lijm waarmee je fietsbanden repareert wordt na verloop van tijd hard. Dat komt omdat, zodra je het tubetje hebt opengeprikt, het oplosmiddel van de lijm verdampt. Dit verdampen gaat heel langzaam, dwars door het kunststof schroefdopje heen. Je kunt het voorkomen door een stukje aluminiumfolie tussen dop en opening te schroeven.
(Dit geldt voor alle lijmen in een metalen tube en een plastic schroefdopje).

Secondelijm
Die plakt zo goed en snel dat je voordat je het weet de dop hebt vastgeplakt. De tip hiervoor kwam via Twitter:

Dit geldt voor alle lijmverpakkingen waar de dop muurvast zit en de inhoud nog vloeibaar is.

Bewaar lijmen zo koel mogelijk doch boven het vriespunt. Hoe lager de temperatuur hoe langer de lijm bruikbaar blijft omdat lijm bij lage temperaturen minder of niet uithardt. Lijm kan water bevatten en dat is de reden waarom het niet in de diepvries mag, de structuur verandert dan.

Met melk kun je etiketten op potten en flessen lijmen.

Gemorste lijm kan zolang hij nog niet is uitgehard verwijderd worden met water (behanglijm, witte houtlijm) of aceton.

Voor oude en uitgeharde lijmvlekken van stickers, plakband en etiketten zie lijmresten verwijderen.

Bladeren door het boek

Tsja, als je online een boek koopt dan kun je er niet van te voren doorheen bladeren.
Daarom heb ik dat voor je gedaan! Filmpje!


Honger!

Jazekers. Vandaag een kookboek-recensie op het tipjesblog waar zelden recepten op staan omdat het geen kookblog is hè... Maar voor Honger! van Mme Zsazsa maak ik graag een uitzondering.
Wat! Een! Geweldig! Boek!

Ik had het gevraagd voor mijn verjaardag. Het leek me wel wat omdat ik dankzij mijn groente-abonnement bij Odin en mijn aanmoddermoestuintje regelmatig met een groente in mijn handen sta en inspiratie nodig heb. Ik google dan op de desbetreffende groente naar recepten maar het resultaat is niet altijd het "je van dat". Bij Google staan niet de lekkerste recepten bovenaan vermoed ik, maar de beste SEO-geoptimaliseerde.
Het register van Honger! is werkelijk heel praktisch. Hatsjekedie, de recepten staan ingedeeld op ingrediënt. Heb je bietjes, dan kun je in één oogopslag zien wat je er allemaal mee kunt maken.
Daarbovenop is de indeling van het boek al net zo handig. Vier hoofdstukken; pasta, granen&rijst, groenten en peulen. En die weer onderverdeeld in seizoenen. Hoe overzichtelijk wil je het hebben?

Handig, alle eetbare bloemetjes bij elkaar.
"Hét boek voor wie vaker vegetarisch wil koken" staat er op de achterflap. Ik kook best vaak vegetarisch, tot ongenoegen van man en kinders. Maar hé, na al dat nieuws over stalbranden en toestanden in slachthuizen mopperen ze daar toch wat minder over. En Mme Zsazsa verwoordt mijn gevoel daarover perfect "op zich ben ik niet tegen het eten van vlees, ik kan mij gewoon niet meer verzoenen met de ecologische impact van de vleesindustrie en de manier waarop er met dieren wordt omgegaan". Amen.

Het is een prachtig boek. Mooi vormgegeven, vrolijke tekeningetjes en blije, gelukzalige foto's. Geschreven in sappig Belgisch. Je blijft er in bladeren en lezen.

Vanavond staat de chipsschotel hier op het menu. Met torillachips als bodem. Wie verzint dat nou?

Slechts één ding mis ik. Recepten met het groene blad van de Oostindische Kers! Omdat die plant door mijn tuin woekert. En ik niets anders weet te verzinnen dan wraprolletjes om het in te verwerken.

Okay okay okay, ook een minuscuul minpuntje. Het verschil in recht en cursief bij de paginanummers in het register vind ik te summier. Het hele gerecht in cursief lettertype had ik duidelijker gevonden.

Het blog van Mme Zsazsa.
Het boek van Mme Zsazsa:

Recensies

Ontwerpen, bedenken, uitwerken, ik vind het allemaal prachtig en fijn om te doen. Maar nou komt voor mij het moeilijkste gedeelte. Het boek verkopen. Marketing. Promotie...

Recensies (reviews) zijn een goed middel voor meer naamsbekendheid en zijn dus van harte welkom!

Een bericht gedeeld door Martine Bakx (@artoeknl) op

Afgelopen vrijdag (10 november) zijn de boeken hier binnengekomen en verstuurd naar de crowdfunders. Toen ik maandag mijn computer aanzette was ik blij verrast met de mail van Wil K. De eerste echte recensie! Tenminste als ik familie en vrienden niet meetel.
"Zaterdag heb ik je mooie boek ontvangen en ik ben er erg blij mee ook met de extra kaarten en het was zo leuk ingepakt, dank hiervoor. Nu heb ik zojuist weer een boek besteld maar nu voor XXX in Eindhoven en ik hoop dat zij het net zo leuk zal vinden. Verstandig dat je het in eigen beheer doet."

Clarien Cornelisse
"Heb er gisteravond de hele avond in gebladerd. Veel dingen doe en wist ik al, maar ook heel veel is nieuw. En wat zo fijn is, alles bij elkaar, mooi gerubriceerd. Daar heb je heel wat werk in gestoken!
Hij komt hier standaard op de eettafel te liggen en je zal zien dat de hele familie erin gaat bladeren. Wat ze van hun moeder niet aannemen nemen ze misschien wel van jou aan! :D:D"

Annemiek van Deursen
"Het is een pracht boek om steeds bij de hand te hebben en nooit uit want het is een naslagwerk... De tekeningen zijn grappig en de tekst leest gemakkelijk. Het is een gezellig boek waar je heel veel tipjes en wetenswaardigheden in vinden kan."

De prijs van het boek

Ik heb lang gedubd over de verkoopprijs. Ik realiseer me dat € 22,95 voor een paperback ietwat aan de hoge kant is...
Het oorspronkelijke plan was een luxer boek. Vierkant. Met harde kaft. Met foto's. En dan rond de € 25,- verkoopprijs. Maar het bleek niet zo makkelijk om geld op te halen voor de drukkosten. En gaandeweg heb ik besloten om het boek niet via Bol en het Centraal Boekenhuis te verkopen omdat zij meer overhouden aan de verkoop van een boek dan ikzelf. Terwijl ik degene ben die het geschreven heeft, de drukkosten heeft betaald, de opslag betaalt en het voorraadrisico loopt. Dat voelt niet okay. Dan maar minder boeken verkopen.....


Ik geef het boek in eigen beheer uit en ik verwacht geen enorme aantallen te verkopen. Daarom is het een paperback geworden zonder foto's -maar mèt zwart-wit illustraties- en heeft het deze verkoopprijs.

De boeken komen morgen binnen!
(Voor)verkoop via deze link, dat is nog inclusief verzendkosten. Als je wilt combineren met iets anders uit de webwinkel of komt ophalen wacht dan even met bestellen totdat de boeken er daadwerkelijk zijn. Het is inmiddels de verkooplink en exclusief verzendkosten.

Herfstbladeren

O, ik hoor de bladblazers weer. Ik zie mensen gevallen bladeren uit de tuin harken. Kliko's worden gevuld met bladeren. Natuurlijk haal je blad weg op plaatsen waar het in de weg ligt en op bestrate stukjes tuin. Maar op de blote aarde? Dat is toch geen lelijk gezicht? Daar verteert het toch vanzelf?
Behalve goed voor de beestjes is het ook goed voor je planten. De beestjes zetten de bladeren namelijk om in voeding. Dus huppekee, die bladeren van de oprit, strooi ze onder de struiken waar de wind ze niet naartoe blaast of gooi ze op de composthoop. Hier verdwijnt een groot deel in de kippenren, iedere keer weer goed voor een uurtje kippenvertier.
Je kunt een egelhuis isoleren met herfstbladeren. Hoe meer bladeren hoe beter.

De luizenzak

Ruim 5 jaar geleden alweer schreef ik een stukje over de luizenzak. Wat ik al een tijdje vermoedde, dat de luizenzak niet werkte, werd bevestigd door het RIVM. De reacties op het stukje waren bizar. Het leek wel de luizenzakmaffia. Luizenzakverkopers willen natuurlijk niet blijven zitten met hun voorraad. En scholen (inclusief de school waarop mijn kinderen zaten) en crèches hadden net die overbodige zakken aangeschaft en wilden het niet geloven/toegeven.

Ik vermoedde het al een tijdje omdat de oudste dochter pas ná de introductie van de luizenzak voor het eerst luizen kreeg. Ze ging toen al jarenlang naar crèche en school. En er waren wel eens levende luizen bij iemand in de luizenzak aangetroffen door de luizencommisie op school. Iemand met een zeer ernstige besmetting want er zaten ook haren mèt eitjes in de zak.

Luizen zitten voornamelijk op het hoofd. Die enkele luis die al op een jas zit gaat zo snel mogelijk op zoek naar een warm vochtig hoofd omdat ie anders onderkoeld raakt, uitdroogt of verhongert. Zit zo'n luis opgesloten in een zak, waarin het wat warmer en vochtiger blijft dan de omgeving, dan overleeft hij langer en dient het warme hoofd zich vanzelf weer aan als de jas aangetrokken wordt...

Weten wat wel werkt tegen hoofdluizen? Lees het artikel over hoofdluizen. Ik kan verklappen dat het vooral kammen, kammen en nog eens kammen is.

Zelf appelazijn maken

Van valappeltjes en appeltjes met plekjes kun je nog appelazijn maken.
Lees in deze post hoe makkelijk dat is.

   

   

En uiteraard maakte ikzelf al meerdere keren appelazijn. En perenazijn. Foto's afkomstig uit mijn kletsblog.

Onbewezen ideetjes

Goed item bij Zondag met Lubach op 8 oktober 2017.

Onbewezen ideetjes die vergoed worden door de zorgverzekering.
Onbewezen ideetjes die in het 0% btw-tarief vallen.

Hoe is het mogelijk...

 

Het drukken van de boeken

Proefdruk ontvangen, goedgekeurd en nu wordt het boek eindelijk gedrukt!
Het liefst had ik een harde kaft om het boek gehad. Dat hoort gewoon bij zo'n naslagwerk en een boekprijs van € 22,95. Maar omdat er slechts een kwart van het beoogde bedrag opgehaald is, heb ik concessies moeten doen. Een kleinere oplage en geen harde kaft helaas.....
Een harde kaft is niet alleen kostbaarder qua drukkosten. Het vergt ook extra opslagruimte en verhoogt de verzendkosten.
"Het gaat om de inhoud" is de mantra die ik momenteel bezig.

De laatste vertraging kwam doordat ik een bedrukt schutblad wilde hebben. Ik kwam er te laat achter dat een paperback geen schutblad heeft. Voor deze bedrukking moest ik extra pagina's aan het document toevoegen terwijl de paginanummering en de inhoudsopgave al definitief waren. En toen ging er nog 3x iets mis door automatische update van de pagina-nummering.
En ondertussen liep de levertijd van de drukker op, iedereen wil natuurlijk zijn boek voor de feestdagen in de winkel hebben.
Dus wat eerst een ruime planning leek, begin november, is nu hopen op levering in de week van 6 november.

Een bericht gedeeld door Martine Bakx (@artoeknl) op

Teveel wasmiddel!

Ik schreef al eens over dat de meeste mensen veel te veel wasmiddel gebruiken. Men houdt geen rekening met de waterhardheid en de was gaat er van stinken. Hier een heerlijk berichtje uit het blog van Clarien Cornelisse:

Nog iets anders ... over wasmiddel. Weet je wat dit is? Dit op de foto hier onder??

Dit is marketing!!!!
Nou is er niks mis hoor met marketing, maar in dit geval wel. Want zo'n maatbeker in je wasmiddel, is veel en veel te groot! En dan gooi je dus elke keer veel te veel poeder bij de was.

En dan gaat het allemaal mis met de rivieren en zeeën enzo, fosfaten, en dat soort dingen, en ook ... betaal je teveel. Zoveel poeder is helemaal niet nodig.

Neem gewoon zo'n maatschepje van de koffie. Zo'n kleintje.


Zeep maken, fotoverslag







Hoe je precies zeep maakt, de theorie en hoe je een recept berekent vind je hier op dit blog.
Het gebruikte recept voor deze foto's met een verhaaltje vind je in mijn kletsblog.

Facebook

Toen ik jaren geleden begon met het traktatieblog was er geen Facebook en werd er nog volop gereageerd op blogartikelen. Je volgde destijds een blog met je bloggeraccount. Tegenwoordig gaat dat volgen en reageren vrijwel helemaal via de sociale media.
Je kon dit blog al volgen via Pinterest. En vandaag heb ik een Facebookpagina speciaal voor dit blog aangemaakt.


Hier kun je de pagina liken.

Eigenlijk ben ik niet zo dol op Facebook:
  • Facebook wordt eigenaar van de geplaatste content, ook als je deze content later weghaalt. Ze slaan alles op. Je geeft ze toestemming om geplaatste foto's te gebruiken.
  • Je hebt geen invloed op hoe je foto's en teksten worden weergegeven, je kunt geen indeling maken, je kunt niet zelf een navigatiemenu maken enz.
  • Berichten raken al snel weer in de vergetelheid. Het wordt oud nieuws en het verdwijnt in de tijd.
Maar goed. Facebook wint op alle fronten wat betreft reacties. Mensen staan al ingelogd en de drempel is laag om te reageren. Toch zou het fijn zijn, als je echt een inhoudelijke reactie hebt, om het met je google-account op Nageluk zelf neer te zetten. Dan ebt het niet weg...

Kweeperen

Mijn hulp vond na een hoog nodige stofzuigbeurt dit onder het bed...
Verdorie was het eerste wat ik dacht, dat is een tip die niet in het boek staat.


Jaren geleden had ik zoveel kweeperen gekregen dat ik niet meer wist wat ik ermee moest. Ik had al moes en jam gemaakt en de laatste stuks lagen na te rijpen in de fruitschaal en verspreidden een heerlijke geur.
Kweeperen zijn zeer aromatisch en worden om die reden in parfum en zeep gebruikt. Het vruchtvlees van kweepeer is zo hard, wrang en droog dat je het niet rauw kunt eten. Voordeel van hard en droog vruchtvlees is dat het niet rot, maar verschrompeld. De vruchten drogen in, geven geen zooi en blijven een aantal weken geur afgeven. Ze werden dan ook in vroeger tijden geregeld als luchtverfrisser gebruikt. Reden waarom ik de laatste stuks her en der in huis neergelegd had. Die 2 stuks onder het bed was ik vergeten. En nee, ze geuren na al die jaren niet meer.

Bij nader inzien niet tip-waardig genoeg voor in het boek. Kaneelstokjes, rozemarijn e.d. geuren ook heerlijk maar ze lossen een probleem als nare luchtjes niet op. Ze verdoezelen het alleen maar.

Spreeuwen

Hier zitten de verorberde druiven van de buren.

Hier zitten de verorberde druiven van de achterburen.

Bij mij op het balkon hangen ze, ondanks dat ik zelf al redelijk wat geoogst heb, er nog aan. Dankzij vogelverschrikker meneer de uil en CD-tjes.

Toch ga ik op korte termijn de rest weghalen (het is alweer oktober!) want als ze elders niets meer kunnen vinden...

Meer tips om vogels weg te houden uit je tuin.

Clickbait op Pinterest

Vandaag keek ik weer eens op Pinterest. Sinds ik daar een bordje heb voor dit blog krijg ik de raarste voorgestelde pins...




Ik doe het meer even via tweets en hoop dat er dan niet doorgeklikt wordt naar die ellendige sites, want daar is het ze om te doen. Die kopiëren alle content waarvan ze denken dat het bezoekers trekt.

De onzin op internet is een van de redenen geweest waarom ik dit blog ben begonnen...
Soms ook handig want ik krijg er inspiratie van :-)

Hazelnootkoek

Voor de wildplukkers onder ons; het is weer tijd om hazelnoten te rapen! Graag deel ik mijn succesrecept voor overheerlijke hazelnootkoek.

Nodig:
200 gr suiker
2 eieren
200 gr bloem
150 gr rozijnen of krenten
roomboter om in te vetten
150 tot 200 gr gepelde, zelf verzamelde, hazelnoten

Rooster de noten in een koekenpan en verwarm de oven voor op 180 graden.
Mix eerst de suiker met de eieren. Doe dan pas de bloem erbij en roer goed door. Vervolgens de hazelnoten en rozijnen/krenten erbij.
Vet de bakplaat in met een dikke laag roomboter.
Stort de massa erin en strijk/duw hem een beetje plat.
Dan 20 minuten in de voorverwarmde oven in het midden op 180 graden laten bakken. De bovenkant moet iets verkleurd zijn, maar blijft vrij licht van kleur.
Uit de oven halen en meteen in stukken snijden. Hoe warmer hoe zachter de koek nog is.

Nee, deze komt niet in de papieren versie van Nageluk. Het is geen receptenboek hè?
Dit recept verscheen eerder (7 jaar geleden) in mijn kletsblog Kijkenietkope.

Etiketten zelf printen

Bij het stukje over Jam maken tipte ik het al, je kunt gewoon A4 papier gebruiken voor je etiketten :-). Papier kun je namelijk met melk op glas plakken! Zorg dat de ondergrond vetvrij is, maak de plakzijde goed nat met melk en plak het etiket erop.
Bij gebruik van een inktjetprinter of niet watervaste stift of pen kun je het etiket eventueel nog inspuiten met haarlak om de inkt te fixeren.

  

Voordeel van deze etiketten is dat ze er weer makkelijk afgaan als je je potten wilt hergebruiken. Eén keer in de vaatwasser en het etiket is eraf zonder lijmresten achter te laten.
Vroeger plakten bedrijven vrijwel alle etiketten op deze manier op potten en flessen. Helaas gebruiken ze tegenwoordig meestal lijm die er veel lastiger af gaat. Zie Lijmresten verwijderen.

Ik heb 2 vellen met etiketten getekend. Om te gebruiken voor je zelfgemaakte jam, siroop, appelazijn, sap, zoetzuur en wijn. Of om een persoonlijk kadootje te maken van een fles wijn of potje mosterd uit de supermarkt :-)

Je kunt ze hier als pdf bestand voor € 2,95 downloaden.

Naar de drukker

Vandaag worden de laatste puntjes op de i gezet, en dan gaat het boek naar de drukker. De crowdfunding wordt beëindigd en het boek gaat in de voorverkoop. Dus als je je naam nog in het dankwoord wilt, doe het per omgaande! Te laat. Het boek staat al in de voorverkoop.
Hier alvast de voorlopige achterkant. Wordt nog ietsiepietsie aangepast.


Zelf wijn maken

De tips op dit blog komen uiteraard vaak uit de praktijk. Zie hier mijn foto's en filmpjes op Instagram over zelf wijn maken:

Begin augustus, de druifjes zijn nog groen:

September, de blauwe druifjes zijn geoogst en worden gekneed (filmpje):

Er ontstaat most:

De suiker wordt omgezet in alcohol en het bubbelt wekenlang (filmpje):

En met oud en nieuw konden we proosten:

Deze foto's en filmpjes verschenen eerder op mijn klets maar raak blog.

Augurkennat

Als je augurken op zijn houd je een pot over met kruidige en gezoete azijn; het augurkennat. Gooi het niet weg, je kunt het gebruiken voor dressings en koude sausjes. Of hergebruik het voor een nieuw zoetzuur. Als het zoetzuur gekookt moet worden kun je dat direct in de pot doen; au bain marie of voorzichtig in de magnetron.

Ik had een pot augurken die in 1x was opgegaan voor een gerechtje èn een overschot aan courgettes. Ik weckte ze als volgt in:
- Schijfjes snijden van de courgette.
- Schijfjes aan beide zijden met zout bestrooien.
- Een uurtje laten staan.
- Afspoelen en uit laten lekken.
- Pot met augurkennat in de magnetron tot kookpunt gebracht.
- Schijfjes in de warme pot gedaan. Met een beetje passen en meten gaan er heel veel schijfjes in.
- Pot afgedekt met folie met gaatjes in magnetron voorzichtig, in intervallen, tot kookpunt gebracht.
- Op de laagste stand van de magnetron 4 minuten laten koken.
- Deksel op pot geschroefd en omgekeerd laten afkoelen.
- Ongeveer 3 weken laten trekken en dan kun je het eten.

Als het goed is, is het zoetzuur nu vrijwel onbeperkt houdbaar.
Om te voorkomen dat je een luchtbel krijgt die uit elkaar spat waarbij de helft van de inhoud uit de pot gaat moet je de schijfjes voorzichtig aan de kook brengen in de magnetron. Ik deed steeds 30 sec op vol vermogen totdat ik bubbels zag.
Mocht de pot nadat je de schijfjes erin hebt gedaan niet tot bovenaan gevuld zijn met nat, schenk er dan wat azijn bij!

Wordt nog vervolgd over 3 weken, want ik heb ze nog niet geproefd!
Na 1 maand geproefd. Het smaakt ondanks dat het courgette is heel erg naar augurk :-).

Bijna klaar

De drukker heeft de cover opgemaakt. Heb je op- of aanmerkingen? Geef ze door! Dat kan via Twitter, Facebook of hieronder in de reacties. Klik op de foto voor een vergroting.


De streepjescode ontbreekt nog. Daar is die ruimte onder de tekst voor bedoeld.

Zodra het binnenwerk naar de drukker gaat kan ik geen namen meer in het dankwoord toevoegen en zal, ondanks dat het bedrag niet gehaald is, de crowdfunding afgesloten worden...
Klik hier als je nog mee wilt doen!

Lucky iron fish

IJzertekort kan ontstaan als je te weinig ijzer binnen krijgt. In Nederland zal dat niet zo snel gebeuren omdat wij een vrijwel onbeperkt aanbod van ijzerrijk voedsel hebben.
In onder andere Cambodja is dat niet zo. Daar eet de armere bevolking voornamelijk rijst. Om het ijzertekort op te lossen kwam de regering met... een stuk ijzer, en het advies om dit mee te koken met de rijst.

Het werd geen succes. Totdat het stuk ijzer de vorm kreeg van een vis. De vis is aldaar een symbool voor hoop en geluk.

Je kunt het project steunen door voor jezelf een visje te kopen of door visjes te doneren. Kijk hiervoor op www.luckyironfish.com.

De tip die in het boek er nog bij komt om ijzertekort op te lossen is; gebruik een ouderwetse gietijzeren pan zonder coating of kook een stuk ijzer mee met je gerechten. Het werkt het beste als je enkele druppels citroensap of azijn aan het water toevoegt.

PS, het boek gaat bijna naar de drukker. Dus als je mij nog wilt steunen en je er naam in wilt -> kijk hier!

Plantaardige zeepvervangers

Ik zag op Nu Checkt "kun je van klimop wasmiddel maken?" en ging op zoek naar recepten. Al surfende vond ik dit boekje over plantaardige zeepvervangers. Gratis te downloaden als pdf-bestand!

Een interessant werkje. De geschiedenis van zeep, de werking van zeep, het effect van zeep op onze gezondheid en op het milieu.
En dan uiteraard de plantaardige alternatieven voor zeep, met uitleg wat saponinen zijn. Er worden negen zeepplanten uitgebreid behandeld. Het laatste hoofdstuk gaat over de toepassing, compleet met recepten!

Zeer zeker het uitproberen waard. In planten kunnen heilzame stoffen zitten die dan hopelijk in het product terechtkomen. Wellicht komt de zuurgraad van het alternatieve product (PH-waarde) wat dichter in de buurt bij die van de huid. De gangbare zeep heeft namelijk nogal een hoge PH-waarde vergeleken met de huid. Dat is overigens wel iets wat ik miste, de PH-waarde van de alternatieve zepen.

Zodra de klimop hier weer aan een snoeibeurt toe is...

Let op: er staat een hele storende fout in het boek. De termen natriumcarbonaat (sodakristallen) en natirumhydroxide (bijtende soda) worden met elkaar verward en als hetzelfde product gezien. Wat resulteert in een gevaarlijk recept op pagina 8.
Natriumhydroxide is een heel reactief goedje. Het wordt o.a. gebruikt om gootstenen te ontstoppen en om vetten te verzepen. Je moet dit zeer zeker niet gebruiken om met Marseillezeep wasmiddel te maken.
Gelukkig komt soda bij de plantaardige recepten verder niet meer aan bod.

Er bestaat een workshop plantaardige zeepvervangers bereiden. Daar vond ik dit boekje :-)

Een overzicht van verschillende soorten soda's vind je hier.

Recept om zelf zeep te maken met het gevaarlijke natriumhydroxide.

Barsten

Een lekkende barst in serviesgoed kun je waterdicht maken met melk:

  • Vul het kopje (of theepot, vaas, schaal) met melk en laat enkele dagen staan op een koele plaats. Verwijder de melk, spoel eenmaal snel met water af en laat een paar weken drogen.
  • Vul het kopje met hete melk, giet het eruit en laat 24 uur rusten. Spoel het dan af met water en laat volledig drogen.
  • Bij grote objecten kun je de barst, aan de binnenzijde, meerdere keren insmeren met melk. Laat het vervolgens goed drogen.

De caseïne van de melk trekt in de barst en is na volledige droging vrijwel watervast. Mocht de barst na verloop van tijd weer gaan lekken dan kun je de behandeling herhalen.

Poreus aardewerk kun je op dezelfde wijze waterdicht maken. Zorg wel dat het hele oppervlak van de binnenkant in aanraking komt met de melk.

Het manuscript op dit moment

Het einde komt in zicht. Alles is uitgeschreven en uitgetekend. De taalpolitie is bezig met het laatste hoofdstuk. Hier een inkijkje hoe het er nu uit ziet:



In deze versie worden alle puntjes nog op de i gezet. En dan gaat het eindelijk naar de drukker!
Je kunt nog steeds meedoen met de crowdfunding, dan komt je naam in het boek!

Jam maken

Zelf jam maken is heden ten dage niet meer zo bewerkelijk als in oma's tijd!
Met de kant en klare geleisuiker is de kooktijd kort en hoef je niet meer te controleren of de jam voldoende dik wordt bij afkoeling. Bovendien hoeven potten niet meer uitgekookt te worden met soda; de vaatwasser doet het schoonmaakwerk. Kies een vaatwasprogramma op de hoogste temperatuur en gebruik een vaatwastablet.


Op het moment dat je de jam kokendheet in de pot giet, wordt de pot automatisch gesteriliseerd. Sluit de pot en laat de pot omgekeerd afkoelen. De pot wordt zo luchtdicht afgesloten door de jam en tijdens het afkoelen licht vacuüm getrokken. Pas op dat je niet morst op de rand, gebruik een trechter (bijvoorbeeld een afgeknipte brede flessenhals van een plastic wegwerpfles). Gemorste jam op de rand kan ervoor zorgen dat de pot niet luchtdicht afgesloten wordt waardoor de jam gaat schimmelen.

In vruchten zit het verdikkingsmiddel pectine. De kooktijd van de jam wordt bepaald door de hoeveelheid pectine die in de vrucht zit. Hoe meer pectine, hoe korter de kooktijd. Aan geleisuiker is pectine toegevoegd waardoor de kooktijd voor alle vruchten aanzienlijk verkort wordt. Het E-nummer van pectine is E440(a).
Vruchten met een hoog gehalte aan pectine zijn; appel, braam, citrusvruchten, kruisbes, kweepeer, rode en zwarte bessen.
Vruchten met een laag gehalte aan pectine zijn; aardbei, abrikoos, druif, framboos, kers, peer en perzik.
Bij pruimen wisselt het gehalte aan pectine per soort. Rabarber heeft een laag gehalte aan pectine.

Volg het recept op de verpakking van de geleisuiker.
Als je geen geleisuiker gebruikt of afwijkt van het recept op de verpakking kun je de juiste dikte van de jam controleren door een druppel op een koud schoteltje te laten vallen. Als de druppel "stolt" is de jam klaar. Als de druppel uitvloeit de massa verder laten inkoken.

Het komt de smaak ten goede als je de schoongemaakte, gesneden en met suiker gemengde vruchten enkele uren laat staan voordat je ze gaat koken.

Te dikke jam:
- Voeg extra vruchten toe
- Voeg water of sap toe
- Gebruik meer pectine-arme vruchten

Te dunne jam:
- Laat langer inkoken
- Voeg extra suiker toe
- Gebruik meer pectine-rijke vruchten

Je kunt etiketten maken van gewoon A4-papier en met melk op de potten lijmen. Zorg dat de ondergrond vetvrij is en maak de plakzijde goed nat met de melk. Als de gebruikte inkt niet watervast is kun je de etiketten na droging inspuiten met haarlak.

Voor het verwijderen van oude etiketten kijk hier.

Een schimmellaagje op jam of gelei kan geen kwaad. De schimmel groeit op de jam, niet erin. Schep het er voorzichtig af. Indien nog een lange houdbaarheid nodig is de jam of gelei opnieuw verhitten tot minimaal 100 graden en opnieuw, zoals hier beschreven, in schone potten doen.

Tien redenen om dit boek te kopen

"Waarom zou ik dit boek kopen als je ook alles op de website hebt staan?"

1. De taal is correcter. Ik ben een beelddenker die te veel twittert in 140 tekens. Ik heb de gewoonte alles zo kort mogelijk op te schrijven. De meest gehoorde opmerking van de redacteur is "er staat geen onderwerp in deze zin".

2. Opsommingen zijn duidelijker. Hier op de website gebruik ik geen opsommingen. Omdat dat op de verschillende apparaten anders wordt weer gegeven. Omdat er iets vreemds gebeurt als er een plaatje naast staat.

3. In het boek staan de tips op alfabet, dat zoekt makkelijker. Deze website heeft een blogstructuur waarbij de berichten in chronologische volgorde staan. De datum waarop ze zijn geschreven bepaalt waar ze staan.

4. Het boek krijgt een 5x uitgebreidere index. Op deze website staat weliswaar een alfabetische index, maar dat is gebaseerd op 1 woord (soms 2) per tip. In de index van het boek staan meerdere woorden voor hetzelfde, zowel bloedluis als vogelmijt staat erin bijvoorbeeld.

5. Het boek heeft minder ruis. Hier op de website staan recensies, reclame, filmpjes, ergernissen en wordt het boek gepromoot.

6. In het boek kun je aantekeningen maken en je eigen tips schrijven.

7. De wifi kan er wel eens uit liggen.

8. De batterij van je apparaat waarmee je een tip wilt bekijken kan leeg zijn.

9. Het boek kan je kado doen.

10. Kuch. Om mij een plezier te doen?

Zoekterm nageluk

Hèhè, eindelijk toont Google dit blog als je met nageluk zoekt. En vraagt niet meer bedoelde je nagellak of Nagel UK?
Pinterest toont helaas nog resultaten voor het woord nagellak. Maar hé, even stug doorbloggen en -pinnen en dan komt het daar ook vanzelf goed.

Overigens zag ik dat het officieel toch een bestaand Nederlands woord is. Via de Geïntegreerde Taalbank:


Dit blog heet zo, omdat ik deze domeinnaam nog geregistreerd had staan maar er niets mee gebeurde. Hij was van mijn dochter. Die heel kort even geblogd heeft over nagellak. Haar inlog voor dat blog weet ze niet meer. Gelukkig lukte het wel om de domeinnaam los te koppelen en op dit blog te zetten. De terms is destijds bedacht door Mirjam de Boer. Ik vond en vind hem prachtig.

Disclaimer

"Denk je er wel aan dat je een disclaimer in je boek zet?" Zei man. "Anders word je straks aansprakelijk gesteld als een tip niet werkt. Of als een tip verkeerd uitpakt. Of als een tip schade veroorzaakt." Uhhh ja. Dat moet natuurlijk. En het hoort ook op deze website. Bij deze:

Ondanks de zorgvuldige samenstelling van de inhoud van deze website kan de auteur in de persoon van Martine Bakx geen enkele aansprakelijkheid aanvaarden voor schade, direct dan wel indirect, voortkomende uit het opvolgen van de gegeven tips.

Ga bij twijfel, als kwaaltjes verergeren of als resultaat uitblijft naar de huisarts. Ieder lichaam is anders en reageert anders.

Probeer schoonmaaktips uit op een onopvallende plek. 

De tips zijn gebaseerd op de "stand van de techniek" op het moment van schrijven. Mocht er in de toekomst iets veranderen, iets bijkomen of iets achterhaald raken dan zal het op deze website zo snel mogelijk bijgewerkt worden.

........ik ben nog steeds op zoek naar mensen die alvast een boek willen kopen! Ik zou het graag in een wat grotere oplage willen laten drukken. Daar bedel ik geld voor bij elkaar, en het bedrag is bij lange na nog niet hoog genoeg voor de gewenste oplage.

Schoonmaken


Tekening voor het titelblad van het tweede hoofdstuk in het boek. Sorry, ik kon niets lolligers bedenken dan een emmer, een spons, zeep en een bezem. Schoonmaken is niet echt mijn ding zeg maar. Ik heb al jarenlang een onmisbare hulp, die er wèl dol op is: "Geef haar een sopje en ze is gelukkig", zegt haar man. Ze is het allerlaatste dat ik weg zou bezuinigen, ik eet liever droog brood.
Het stukje over ramen lappen hebben jullie te danken aan deze onmisbare hulp. Ik had een keer zelf (met gevaar voor eigen leven een paar lastig te bereiken) ramen gelapt. Met een flinke scheut allesreiniger. "Wie lapt er nou ramen met allesreiniger?" zei onmisbare hulp toen ze een paar dagen later het resultaat bekeek.

Maar goed. Er komt dus een hoofdstuk over schoonmaken.
Dingen worden nu eenmaal vies. Dé truc van schoonmaken is vaak tijd & herhaling. Neem de tijd om vuil los te weken. Spoel af en laat opnieuw weken. Net zo lang totdat het schoon is.

En ja, ik ben nog steeds op zoek naar mensen die alvast een boek willen kopen. Zodat ik het in een wat grotere oplage kan laten drukken.....