Kweeperenjam

Ik had kweeperen gekocht tijdens een fietstochtje en jam gemaakt. Overheerlijke jam.


De laatste keer dat ik kweeperenjam maakte is alweer even geleden en ik herinnerde me dat die te stevig was geworden, het leek wel turks fruit. Komt door de megahoeveelheid pectine die in kweeperen zit. Het woord marmelade is ontleend aan de Portugese naam van de kweepeer; marmelo. Oudere lezers herkennen de naam Marmelo vast nog wel van de zakjes pectine die iedereen vroeger gebruikte voor de jam.

Wat ik me óók nog van de vorige keer herinnerde is dat kweeperen lastig te schillen en in stukjes te snijden zijn omdat ze keihard zijn.

Dus ik snuffelde in mijn oude receptenboeken. Geen kweeperenjam; wel siroop, zoetzuur, gelei en geconfijte kweeperen. Online las ik dat je de kweeperen voor de meeste smaak het beste met schil en klokhuis kunt gaarkoken. Daarna zeven en van het sap gelei maken. Ook las ik ergens dat als je de gehele kweepeer een paar minuten kookt ze makkelijk te schillen zijn. En dat er honderd verschillende soorten kweeperen zijn en dat sommige rood kleuren als je ze lang kookt. En brrr, ik zag recepten met gember, vanillesuiker, kaneel of rum met de tip om het een nachtje te laten staan zodat de smaak er goed in trekt. Daarmee overrule je de specifieke heerlijke smaak van kweeperen! Kweepeer wordt voor de geur in zeep en parfum gebruikt..


Recept.

Benodigdheden:

  • 1 kilo kweeperen*
  • 2 citroenen
  • 500 tot 1000 gram (gelei)suiker*

Werkwijze

  • Was de kweeperen en breng ze met water aan de kook (3/4 van de peer onder water)
  • Laat 5 minuten koken en haal de peren eruit
  • Hak de peren in 4 stukken, haal het klokhuis eruit en schil ze.
  • Doe de stukken terug in hetzelfde water.
  • Doe de schillen en de klokhuizen in een RVS-stoommandje en zet dit erbovenop.
  • Pers de citroenen en doe het sap erbij.
  • Laat koken totdat de kweepeer goed gaar is (een uurtje, afhankelijk van de soort en grootte)
  • Haal het stoommandje omhoog en laat uitlekken (duw zoveel mogelijk van de prut door de gaatjes)
  • Maak met een pureestamper kleine stukjes.
  • Doe de suiker erbij en laat nog minimaal een kwartier doorkoken (als je een soort hebt die rood wordt, dan totdat die rood is).
  • Vul de potjes.

* Er zijn vele variëteiten. Deze leken niet op peren, waren zo groot als nectarines en vruchtvlees was wit/beige.

** Ik heb niet gewogen, ik had nog een aangebroken kilo-pak geleisuiker. Grote vraag is of je überhaupt geleisuiker moet gebruiken. Ik dacht van wel omdat pectine afbreekt bij verhitting en je de kweeperen lang kookt. Doch het resultaat was iets te dik. Volgende keer probeer ik het met gewone suiker.
(De gangbare hoeveelheid suiker voor jam is 500 tot 1000 gram per 1000 gram vruchtenmassa.)

De deksels van Hak

Dit blog is ooit opgestart om elke huis- tuin- en keukenvraag die ik google vast te leggen. En iemand vroeg me of je de deksels van Hak kon gebruiken voor de jam. Dat werd met een ja bevestigd op Google. 


Eerst zien, dan geloven... Er werd nergens uitgelegd hoe zo'n deksel nu eigenlijk werkt. Dus ik kocht zo'n pot.

Als je normaliter een pot wilt openen zit het deksel, door de rubber rand, vloeistofresten en het vacuüm, als het ware vastgeplakt aan de pot. Met een draaibeweging (zijwaartse kracht) moet je dat verbreken. Als dat niet lukt kun je:

  • Het vacuüm opheffen door een vork of mes tussen deksel en pot te wurmen. Ten opzichte van de vastgekoekte rubberlaag is dat een opwaartse kracht.
  • Onder op de pot slaan waardoor je met de inhoud tegen het deksel duwt.
  • De pot en het deksel onder de hete kraan houden. Glas krimpt en het metalen deksel zet uit waardoor het deksel minder klemt. Het "zegel" verbreekt doordat het metaal verschuift ten opzichte van het glas.
  • Een handdoek of een potopener gebruiken voor meer grip op het deksel zodat je meer kracht uit kunt oefenen.

Het deksel van Hak heeft een losse buitenrand. De lipjes om vast te draaien zitten aan die buitenrand en het deksel heeft een beetje ruimte om omhoog en omlaag te bewegen in die rand.

Het deksel van Hak zit eveneens vastgekoekt aan de pot. De losse buitenrand echter niet waardoor je geen "zegel" hoeft te verbreken om te kunnen draaien. De lipjes van de buitenrand volgen de groef op de glazen pot en duwen het deksel omhoog. Met een opwaartse kracht wordt eerst het vacuüm verbroken en vervolgens de plaklaag.

Dus ja, de potten met de ingenieuze deksels van Hak kun je gebruiken voor je zelfgemaakte jam. Ze sluiten immers nog steeds luchtdicht af.

Nee, dit is geen betaalde promotie voor Hak. Ik vind het gewoon een g e n i a l e uitvinding!

Meer over jam maken, klik hier.

Hop

De hopplanten (voorjaar 2018 gekocht) hadden eindelijk bellen die ik kon oogsten.

Ik had destijds net een hopplant bij een tuincentrum gekocht toen ik op een marktje een bierbrouwer trof met planten. Verschillende soorten (die van het tuincentrum staat Humulus Lupulus op en dat betekent gewoon hop). Ik kocht op zijn aanraden Spalter Select en zette de plant naast de andere plant. En nu weet ik dus niet welke bellen van de Spalter Select zijn.


Zoals jullie misschien weten ben ik niet zo'n fan van voedseldrogers. En ook drogen in de oven vind ik zonde van de energie. Bovendien gaan bij hogere temperaturen kleur, smaak en vitaminen verloren. Zo mag de droogtemperatuur bij hop niet boven de 65 graden komen.


Hopbellen kun je drogen op horren of truiendrogers. Ik deed ze in een sinaasappelnetje en hing ze in het trappengat. Geen heel goed idee want toen ze bijna droog waren en ik ze even opschudde vielen er blaadjes doorheen. Nu hangen ze in een waszak.

Hopbellen kun je zonder ze te drogen gelijk verwerken in bier of thee. Alleen als je ze later wilt gebruiken moet je ze drogen. Bewaren kan tot 1 jaar, de smaak gaat snel achteruit. Bierbrouwers vriezen gedroogde hop daarom ook wel in.

Van gedroogde hopbellen kun je kussentjes maken. De geur maakt slaperig.

In bier wordt het gebruikt als smaakmaker en conserveringsmiddel.

In thee wordt het om de heilzame werking gebruikt. Er worden meerdere heilzame werkingen toegeschreven aan hop; kalmerend, tegen slapeloosheid, tegen overgangsklachten en spijsverteringsbevorderend. Maar daar waag ik me niet aan, google maar even.

Boomspinazie deel 2

Vorig jaar kocht ik op de stekjesmarkt twee, voor mij onbekende, plantjes boomspinazie. Ik gaf er eentje weg en de andere zette ik in een pot waar ik eind van de herfst zaad van oogstte.
Mijn dochter nam op 21 mei een potje met kiemen mee naar Zweden. Op 25 mei verspeende ze ze.

Op 11 juni gingen ze de volle grond in.

Zo groot waren ze op 27 juni:

En zo groot op 17 augustus toen we de dochter gingen ophalen in Zweden.

We oogstten boomspinazie.

En we aten boomspinazie. (Met eiersalade gemaakt van vier jaar oude eieren in het zuur).

In Zweden was men blij met de boomspinazie. Het leverde een fijne oogst op. Helaas zal boomspinazie zich daar vermoedelijk niet vanzelf uitzaaien zoals hier in Nederland, zelfs tussen de stoeptegels duikt ie op. Het klimaat, vrij noordelijk ligt deze moestuin, zorgt ervoor dat er van veel planten geen zaad gevormd wordt. De melde waarvan boomspinazie familie is zie je daar niet.

Ondertussen was hier in Nederland de boomspinazie volop zaad aan het vormen dus dat wordt opsturen. Ik nam vanuit zweden lupine-zaad mee. Dat groeit daar overal in het wild.

Gekookt smaakt het blad naar spinazie. Rauw door de salade moet ik heel eerlijk zeggen vind ik hem wat minder, maar ik eet ook geen spinazie rauw.

Boeken kaften

De eerste schooldag van de eindexamenkandidaat is vandaag.
Gisteren tijdens het bakken van een taartje voor 5 vriendinnen die later die dag langs kwamen zei ze: "o ja, ik moet ook mijn boeken nog kaften maar ik heb geen kaftpapier."

 

Voorgaande jaren werd er ruim van te voren zorgvuldig kaftpapier uitgezocht en werd er hier in huis gezellig met een paar klasgenootjes gekaft zodra de boeken uitgereikt waren. Dit jaar ontvingen we de boeken al halverwege de vakantie, probeer je visite te beperken i.v.m. corona. En interesseert de dochter niet meer wat voor papier eromheen komt. Al is het krantenpapier meldde ze.

En zo komt het dat we net, met oude tijdschriften, nog snel even de boeken gekaft hebben.
En de dochter is tevredener dan ooit met het resultaat. Het zijn dan ook hele mooie tijdschriften; Turn the page van ID study association TU Delft.

Iets meer plakband gebruikt dan normaal. Maar een ritje naar de winkel, kaftpapier en de plastic verpakking hebben we uitgespaard.