Doggybag

Doggybag; een wegwerpbakje om een restorestje in te vervoeren.
Restorestje; het eten dat op je bord blijft liggen in een restaurant.

De jongste dochter kwam voor de tweede keer thuis met een doggybag van Happy Italy. Bij Happy Italy wordt het standaard gevraagd als je je bord niet leeg eet, of je het restorestje mee naar huis wilt nemen. Je krijgt dan een mooie, afsluitbare plastic container in de vorm van een schaal. Kan zo in de magnetron. En na gebruik mag hij in de vaatwasser....... Omdat ie bedoeld is voor hergebruik.


Kuch. Voor hergebruik vind ik de vorm te onhandig dus ik heb de bak beide keren weggegooid. En ik wilde dochter instrueren om de volgende keer om een kleinere portie te vragen. Om verspilling van eten en plastic afval een halt toe te roepen.

Plastic bakjes van de Chinees wegen de helft, nemen minder ruimte in en herbruik ik om soep in te vriezen.
Het ziet er natuurlijk niet zo hip uit, ik snap de marketinggedachte achter de mooie schaal van Happy Italy wel.

Toch vind ik het in deze tijd van #plasticsoup niet kunnen.

Maak iets moois van vetbestendig papier of karton.
Of vraag een euro voor de schaal zodat alleen de mensen die hem gaan herbruiken hem zullen kopen.
Of stimuleer het meenemen van een eigen bakje.
Of dien kleinere porties op.

PS. Het was even stil op dit blog. Komt door wat perikelen op een ander blog. Perikelen met de copyrightmaffia die voor elke minuscule inbreuk een factuur van honderden euro's durft te versturen. Te idioot voor woorden dus die had ik niet betaald. Dat werd een rechtszaak die ik (gedeeltelijk) heb verloren. Omdat de rechter denkt dat jaarlijks honderden euro's betalen voor een foto die na een paar weken uit beeld is normaal is. Mocht je ook zo'n factuur ontvangen. Mijn tips staan hier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten