Sinaasappelnetjes recyclen

Sinaasappelnetjes. Of van mandarijnen, grapefruits of uien. Onverwoestbare netjes die, schijnt, afvalverwerkingsmachines verstoppen. Beter is natuurlijk ze niet te kopen, maar ja.

De dochter wilde een "shampoo bar". Reteduur door de kleine oplage en de eerlijke materialen doch goed voor het milieu want het scheelt weer een paar plastic flacons.
Ik snap alleen niet als je je als milieu-vriendelijk presenteert dat je deodorant vervolgens in wegwerpblikjes van aluminium verpakt... Wie o wie komt er met een "deo bar" verpakt in een kartonnen doosje op basis van aluin

Terug naar de "shampoo bar". Daar moest een zakje om heen om hem in de douchecabine op te kunnen hangen. Mooie zakjes van natuurlijke materialen á €4,50 lagen erbij. "Ik maak er wel eentje voor je, van een sinaasappelnetje" siste ik in de winkel. Doch toen ik een rechthoek uit het netje knipte bleek het te rafelen aan alle kanten, dat wordt niks onder de naaimachine. Dus ik trok het netje gewoon strak over de "shampoo bar" heen en knoopte het stevig vast met touw. Et voila. Kun je ook met de gewone zeep doen. Of restjes zeep die je bij elkaar wilt houden.

Je kunt er zo van alles in verpakken dat moet hangen of bij elkaar gehouden moet worden. Vetbolletjes bijvoorbeeld. Zie de site van Dora besparen.

Ik googelde nog wat verder. Handig als uitdruipzak voor gewassen speelgoed of fruit. En ik kwam op diverse clickbait-sites dezelfde foto en tekst tegen met de tip er pannensponsjes van te maken: "Je kunt één netje oprollen tot een soort vlinderstrik en hier een touwtje omheen knopen." Veel wijzer werd ik daar niet van. Dus ik prutste zelf van de overgebleven netjes een pannensponsje.


Een foto-instructie gemaakt van papier. De kartelrandjes moeten de rafelige randen van het netje voorstellen.

  • Neem 2 tot 4 netjes.
  • Knip de ijzertjes eraf.
  • Trek een draad uit een netje.
  • Kies het minst beschadigde netje als buitenste en leg de andere erin.
  • Zorg dat het beschadigde deel bovenop ligt.
  • Vouw de rafelranden naar binnen.
  • Rol op.
Naai met de draad de boel in een paar steken aan elkaar.


Later probeerde ik nog de oorsprong van de foto, die overal zonder bronvermelding op de elkaar nawauwelende clickbaitsites staat, te vinden.


Het bleek dus een screenshot van onderstaand filmpje. Geen vlinderstrik te zien. Wel iets dat op een donutrol lijkt.

Enfin, zo kun je dus ook pannensponsjes maken: 

Voedsel drogen

Mijn tante Lia Bakx stuurde me een tip vergezeld met foto's:



"De steeltjes van de venkel die je normaal weggooit in plakjes gesneden, in filterzakje laten drogen en dan aan je bbq vuurtje toevoegen. Geeft toch weer n ander smaakje aan je gerechten."

Wat lijken we op elkaar. Hier in huis wordt ook van alles gedroogd op de verwarming (in een ijzeren mandje uit het zicht): eierschalen voor de kippen, oud brood.

Voedsel drogen doe je om het langer houdbaar te maken. Zodat het niet gaat schimmelen of rotten. Temperatuur en luchtcirculatie bepalen de droogtijd. Hoe hoger de temperatuur, hoe sneller het droogt maar hoe meer vitamines en anti-oxidanten er verloren gaan. Van oudsher droogden ze met zon, wind en vuur.

Citaat op de site van Boerderij Ackerdijkse Plassen
"Om het fruit te drogen werd gebruik gemaakt van een droogkast die op de zolder boven de schouw aanwezig is. Naast de droogkast bevindt zich een verbreding van het rookkanaal, de rookkast, waar vlees werd gerookt om het langer houdbaar te maken."

Dan weet je hoe gerookte ham en rookworst zijn ontstaan!
Stokvis zijn visjes die aan een stok geregen zijn om te laten drogen in de wind onder een afdak, zon of boven een vuurtje.
Zongedroogde tomaatjes zijn gedroogd in de....

Dat brengt mij bij de voedseldroger. Een extra apparaat in de keuken. Een apparaat dat stroom nodig heeft. Een apparaat dat je schoon moet houden. Een apparaat dat je moet vullen en legen. En bovenal een apparaat dat je weinig gebruikt omdat je voedsel het hele jaar door vers én gedroogd kunt kopen. Bovendien kun je in de (hetelucht)oven drogen. Ik snap echt niet waarom je in Nederland bananen zelf zou drogen. In het land van herkomst kan dat in de zon en het scheelt transportkosten (lichter in gewicht én niet bederfelijk).

Overproductie uit de moestuin kun je drogen in de zon, wind of op een plek in huis waar lucht circuleert zoals het trappengat. Hang kruiden in bosjes, doe los spul in een waszak of spreid het uit op een zeef of krantenpapier. Zelfs tomaten (doorgesneden een week in de brandende zon) lukt dezer dagen!

Ik oogstte goudsbloembladeren, in een zeef ligt het nu buiten te drogen in de brandende zon.


Tot slot een paar prachtige foto's uit het blog van Clarien (klik op de foto om naar haar blog te gaan).

Appelschijven drogen

Brandnetels drogen

Nog een nagekomen tip van mijn tante (nadat ze dit blog las). Gesnoeide lavendel in een oud pantykousje doen, dichtknopen en hangend laten drogen. Kan in zijn geheel tussen het linnengoed in de kast.

Gevulde wijnbladeren DIY


Wijnbladeren

De druif gesnoeid zodat alle krachten naar de druiven gaan en niet naar de uitschietende scheuten. Knip de scheuten direct na de knop met de druiven in wording af.

Het levert ieder jaar weer een boel snoei-afval op. Leuk voor de kippen, goed voor de composthoop en dit jaar heb ik er dolma (dolmades, dolmadakia, dolmas) oftewel gevulde wijnbladeren mee gemaakt. Doldurmak is het turkse werkwoord voor vullen.

Uiteraard een rondje gegoogeld. Dat varieerde van 2 minuten koken en aan tafel de gasten zelf rolletjes laten maken met allerhande vullingen tot aan bladeren eerst fermenteren en dan met een vulling in 2 uur langzaam laten garen.

In de winkel kun je geen verse bladeren kopen, daarom gaan bijna alle recepten uit van met zout ingemaakte bladeren uit een pot. Of bladeren die gefermenteerd zijn om ze langer houdbaar te maken. Voor de smaak schijnen deze bewerkingen echter niet te hoeven. Vers jong blad is prima. Het staat dus alleen zelden in een recept omdat je ze meteen na de oogst moet verwerken.

Houd de grootste bladeren apart en kies hier de mooiste uit. Hoe minder de diep de inkepingen hoe fijner voor het vouwen en rollen.
Voor de vulling kun je even googelen wat je lekker vindt. Er is van alles mogelijk: lamsgehakt, pijnboompitjes, diverse kruiden en rijst of bulgur. De "truc" is dat je de rijst of graansoort niet van te voren gaar kookt. Dan zet het uit tijdens het garen en krijg je een strak gevuld rolletje. De bladeren hebben een vrij typerende smaak, ik vond het zonde om er een ander sterk kruid bij te doen.

Mijn ingrediënten voor 24 rolletjes:
  • 24 bladeren (neem er wat meer, voor als je vulling over hebt of er eentje scheurt)
  • 100 gram rijst (Basmati hele korrel)
  • 1 ui
  • 2 tomaten
  • 2 knoflooktenen
  • peterselie
  • zout en peper
  • olijfolie


Werkwijze:
  • Kook de bladeren 10 minuten. Bewaar het water.
  • Snipper de ui en bak in olijfolie.
  • Pers de knoflooktenen en doe erbij.
  • Snijdt de tomaten in kleine stukjes en bak even mee.
  • Neem de pan van het vuur en roer er de rijst, peterselie, peper en zout doorheen.
  • Vouw de rolletjes, zie filmpje. Goede kant van het blad komt aan de buitenkant.
  • Leg de rolletjes goed tegen elkaar aan in de pan.
  • Leg er een deksel of bord bovenop.
  • Doe er het bewaarde kookwater bij en vul aan met water totdat de rolletjes onder water staat.
  • Kook in 15 minuten gaar.


Helaas pindakaas was ik de cursieve stap vergeten, gewoon overheen gelezen bij elk recept. Focus zat teveel op de ingrediënten en kooktijden.

Ik had de rolletjes niet klemgezet. Waardoor bijna de helft was opengegaan en de rest niet strakgetrokken was.

Dus hierbij een zielige foto van het eindresultaat...

Nieuwe poging bij de volgende snoeibeurt!