Win een boek op Twitter

Via Google komt er inmiddels heel wat bezoek hier op het blog. Die vinden wat ze zoeken en kopen geen boek :-(. Dus ik ga eens wat boekpromotie uitproberen op de sociale media. Kijken wat er gebeurt en of het überhaupt mag. Ik weet dat Facebook winacties vaak blokkeert.

Ik start daarom op Twitter.


Doe mee als je daarop zit!

Vergeten te vermelden dat de actie 2 weken duurt. Bij deze. Woensdag 10 juni maak ik de winnaar bekend.

NB. Antwoorden onder deze post mag maar doen niet mee met de verloting.

Turf, veen, potgrond, tuinaarde of compost

Turf = gedroogd veen
Veen = natte sponsachtige grond van plantaardig materiaal. Veen groeit aan door plantenresten die niet of slecht verteren door gebrek aan zuurstof. Circa 1 cm per jaar. Doordat de resten niet verteren komt er geen koolstofdioxide vrij; veen slaat koolstofdioxide op.
Laagveen groeit aan door grondwater, hoogveen door regenwater.

Aan het afgraven van veen en het droogvallen van veen kleven twee enorme nadelen:
  • De opgeslagen koolstofdioxide komt vrij.
  • De wateropname-capaciteit van de bodem neemt af.

Door grondwaterdaling, veroorzaakt door klimaatverandering of kunstmatig voor de landbouw is er de afgelopen decennia nogal wat laagveen verdroogd.
In het verleden is er veel veen afgegraven voor brandstof (turfwinning). Tegenwoordig wordt het alleen nog afgegraven voor "de tuin". Omdat er al zoveel afgegraven is en we weer wat zuiniger zijn op onze eigen natuur wordt veen tegenwoordig geïmporteerd uit "arme" landen die wat minder milieubewust zijn.

Doordat er zoveel veengrond verdwenen is, is de wateropname-capaciteit van de bodem terug gelopen. Regenwater spoelt weg in plaats van dat het opgenomen wordt, met meer overstromingen als gevolg. Een vicieuze cirkel ontstaat; doordat regenwater wegspoelt groeit het hoogveen niet én daalt het grondwaterpeil waardoor laagveen verdwijnt. Met als gevolg dat regenwater nog sneller wegspoelt.

"Oh, maar ik gebruik geen veen in mijn tuin?" Dat dacht ik ook totdat ik het boek de Tuinjungle las:

  • Potgrond van het tuincentrum? Gemalen veen verrijkt met meststoffen.
  • Tuinaarde van het tuincentrum? Mengsel van turf en compost.
  • Potgrond en tuinaarde heb je in allerlei varianten. Met extra kalk, met extra klei of juist extra zuur.
  • Turf wordt samengeperst tot tabletten en potjes die gebruikt worden voor die leuke zaai-setjes.


Dus vanaf nu:
Maak je eigen compost en laat herfstbladeren liggen.
En als het echt niet anders kan. Koop dierlijke mest (overschot in ons land!) of turfvrije aarde.

Post over compost maken.

Vlierbloesemsiroop

Zelf siroop maken is heel makkelijk. Het enige waar je rekening mee moet houden voor vlierbloesemsiroop is het seizoen. Dat moet uiteraard als de vlier in bloei staat, meestal in de maand mei.

Lees hier de algemene post over siroop maken.

  • Knip bloemschermen ergens op een schone plaats waar niet gespoten wordt en geen uitlaatgassen zijn.
  • Spreid de schermen uit en verwijder beestjes, pluisjes en ander spul wat er niet thuishoort.
  • Niet wassen!
  • Knip boven een kom de eerste vertakking weg van de schermen. (Je kunt ook alle vertakkingen wegknippen zodat je alleen bloemetjes overhoudt.)
  • Giet er water bij, zoveel dat alles onder water staat.
  • Voeg (onbespoten) schijven citroen toe, ongeveer 1 citroen per liter. Ik nam 2 limoentjes waarvan ik de schil raspte voordat ik hem in schijven sneed.
  • Laat 2 dagen staan.
  • Filter de vloeistof.
  • Weeg de vloeistof (ik had 1,4 kg = 1,4 liter) en neem hetzelfde gewicht in suiker.
  • Breng de gefilterde vloeistof aan de kook, voeg de suiker toe en roer totdat de suiker volledig is opgelost.
  • Giet de hete siroop in flessen, sluit de fles en laat afkoelen.
  • De siroop is luchtdicht afgesloten zeker een jaar houdbaar.
  • Na openen in de koelkast bewaren en binnen een maand opmaken.




Kappertjes maken

Kappertjes zijn in zout en/of azijn geconserveerde bloemknopjes van de kappertjesplant. Die hebben we in Nederland niet. Je kunt iets soortgelijks maken van bloemknopjes (madeliefjes, paardenbloemen, ui-achtigen) of jonge groene zaden (oostindische kers, koriander, ui-achtigen) van eetbare planten.

Ik ging aan de slag met zaden van daslook en bloemknopjes van bieslook.


Wist je dat ze vroeger niet zo moeilijk deden bij het inmaken in azijn?
Nachtje pekelen, uit laten lekken, in een pot met azijn doen, laagje olie erop en afdekken met vochtig perkament-papier.
Tegenwoordig doen ze het een stuk hygiënischer. Potten worden gesteriliseerd, azijn en vruchten/groenten worden gekookt en men gebruikt potten met deksels die luchtdicht afgesloten kunnen worden.
Nou is dat laatste natuurlijk wel prettiger dan zo'n laagje olie met perkament-papier. Een keertje stoten of verschuiven en de inhoud floept uit de pot. Dan zijn die goed afsluitbare potten van tegenwoordig toch een stuk handiger. Zorg dat de vloeistof kokendheet is voordat je het deksel op de pot doet. Doe het deksel op de pot. Tijdens het afkoelen krimpt de vloeistof en het gas. Doordat er geen lucht meer bij kan wordt de pot vacuüm afgesloten.


Potten steriliseren en vitamientjes eruit koken zou ik achterwege laten.
Mijn aanbevolen werkwijze:
  • Nachtje in veel zout leggen. Je kunt een beetje water toevoegen maar zorg dat er zoveel zout bij zit dat je nog zout blijft zien. Dat noemen we een oververzadigde oplossing.
  • Eventueel afspoelen (niet verplicht), goed uit laten lekken en droog deppen.
  • In een potje doen.
  • Kokende azijn erop (of koude azijn en in magnetron potje voorzichtig naar kookpunt brengen).
  • Afsluiten.
  • Op smaak laten komen. Minimaal 1 week, beter is 3 weken.
  • Vacuüm afgesloten zijn ze zo zeker een jaar houdbaar.

Eet smakelijk!

Volgend jaar ga ik ze maken met de bloemknopjes van de daslook. Dan lijkt het wat meer omdat de knopjes groter zijn dan de zaden.

Brandnetelsoep

Al zeker 20 jaar denk ik in het voorjaar als ik jonge brandnetels zie, ik moet toch eens een keertje brandnetelsoep maken. Maar ja. Daar heb je toch echt handschoenen en een (snoei)schaar voor nodig en dat zit niet standaard in mijn fietstas. Deze week ging ik er dus maar eens speciaal voor op pad.

Ik googelde wat, las in Annemieks kookboek en combineerde uit alle recepten de volgende ingrediëntenlijst:

- flink wat brandneteltoppen
- bouillon
- uien
- knoflooktenen
- aardappel
- boter
- nootmuskaat en peper
- hardgekookt ei als vulling

De recepten varieerden enorm in hoeveelheden brandnetel. De een had het over een paar topjes, de ander over 4 kilo. Verder ontbrak soms de aardappel, deed een enkeling er koriander bij en een ander gebruikte veel room wat een romige, lichtgroene soep oplevert.

Ik had een flinke pan brandneteltoppen. Nou ja toppen, ik heb jonge brandnetels geknipt tot 1/3 van de hoogte wat toch nogal wat stevige stengels opleverde waarvan de vezels in de staafmixer bleven zitten. Doe handschoenen aan en knip.


Brandnetels wassen en uit laten lekken.


Bak wat uien (ik nam er 2) en de knoflook in de boter. Doe de brandnetels erbij en doe er zoveel water bij dat alle brandnetels onder water staan. Bij mij was dat 2,5 liter als ik de brandnetels wat aanduwde in de pan. Doe er bouillonblokjes of -poeder bij en 1 of 2 aardappelen in stukjes.


Laat 15 minuten koken en maak fijn met een staafmixer. Voeg peper en nootmuskaat toe. Dien de soep op en garneer met een hardgekookt ei. En eventueel wat roomkaas en bieslook.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de smaak niet heel bijzonder vond. Maar als ik alle verhalen geloven moet werkt het bloedzuiverend en is het supergezond. Brandnetel bevat onder andere ijzer, calcium, selenium, kalium, magnesium, kiezelzuur, vitamines A, B, C, D, E en K en veel voedingsvezels [bron].