Afvaltips van een eetprofessor

In de weekendkrant stond een interessant stukje over de eetbijbel Gastrofysica van Charles Spence. Ik destilleerde er de tips om af te vallen uit:

- Bij zwijmelmuziek smaakt eten zoeter. Je kunt minder suiker toevoegen.
- Van een rood bord eet je minder. De kleur rood betekent gevaar en daarom eet je onbewust minder. Vooral handig voor ongezonde snacks als chips, kaasjes, toastjes.
- Gebruik plastic bestek; hoe lichter het bestek, hoe minder je eet. Zwaar wordt geassocieerd met kwaliteit en het eten smaakt daardoor beter.
- Hoe gezelliger het is, hoe meer we eten. Met vrienden in een restaurant schep je vaker op en spiegel je elkaars bewegingen. Je schijnt volgens de professor 75% meer te eten!
- Eten met ronde vormen smaakt zoeter dan met vierkante vormen. Ah, daarom zijn bonbonnetjes en taartjes meestal rond :-).
- Je nuttigt meer alcohol bij harde, snelle en dreunende muziek. Dus pas op met iedere avond heavy metal draaien.

Samengevat; eet ronde vormen in je eentje van rode borden met plastic bestek en zet zwijmelmuziek aan.

Het hele artikel in het AD vind je hier.
Meer afvaltips elders in dit blog.
Het boek vind je hier:

Zeeprestjes als wasmiddel

Van restjes zeep kun je vloeibaar wasmiddel maken. Hier staat hoe dat moet.

Voor wasprogramma's vanaf 40 graden en die minimaal 1,5 uur duren hoef je geen vloeibaar wasmiddel te maken. Dat spaart weer maaktijd en opslagruimte. De temperatuur en tijd zijn namelijk ruim voldoende om de vaste zeep volledig op te lossen. Wel moet je de zeep nog steeds raspen:-).

Als je een witte was draait, voeg dan soda in hetzelfde gewicht van de zeep toe. Dus 5 gram soda op 5 gram geraspte zeep. Soda zorgt ervoor dat vlekken en luchtjes er beter uitgaan maar bijt iets uit. Hoe gekleurder (donkerder) de was, hoe minder soda je moet gebruiken. Vlekken zijn in gekleurd goed sowieso minder zichtbaar.

Voor een volle wasmachine gebruik je 4 tot 8 gram geraspte zeep, al dan niet met wat soda erbij. De hoeveelheid zeep die nodig is hangt af van de waterhardheid en de mate waarin de was verontreinigd is.

Het grijze reststukje weegt 4 gram, en de gele stukjes bij elkaar 8 gram. Da's toch weer een hele wasmachine per restje. En verrassing, je was ruikt elke keer weer anders.

Aluin als deodorant

Zelf deodorant maken, ik schreef er al eerder over.
Je kunt zo'n ouderwets blokje aluin kopen bij de (natuur)drogist. Het ligt bij de scheerspullen en wordt verkocht om bloedinkjes te stelpen. Ik vind het prettigste om aluin opgelost in water te gebruiken. Tik het blokje in stukjes en doe het samen met water in een sprayflacon.

Nu zag ik tot mijn grote verbazing dat er ook aluin te koop is als...... deodorant. Voor het veelvoudige in prijs! Met omschrijvingen als 100% natuurlijk, zonder geurstoffen, Crystal deodorant, al eeuwenlang gebruikt in het Verre Oosten, waardevolle mineralen, kristallen enz.
- Te koop als stick.
- Te koop als verzadigde oplossing in een sprayflacon. Een heldere vloeistof zonder kristallen.
- Te koop als losse kristallen in een sprayflacon. Je kunt zelf water toevoegen, net zo vaak totdat alle kristallen zijn opgelost.
Peperduur vergeleken met een los blokje aluin. En alle 3 met een plastic wegwerpverpakking.

Nog een paar kleine kristallen die de spuitkop kunnen verstoppen.
Waar ik tegen aan liep is dat de kristalletjes af en toe de spuitkop verstoppen. Dit kun je voorkomen door de kristallen volledig op te lossen (circa 400 ml water voor een blokje van 60 gram). Of door de kristallen eruit te zeven (en later te gebruiken).
Je kunt natuurlijk ook een fles met kleine opening en zonder spuitkop gebruiken.

Aluin is in poedervorm per kilo te koop voor nog geen € 7,-. Als je aluin opgelost in water gebruikt valt het te overwegen. Heb je ook geen last meer van kristallen die de spuitkop verstoppen.

Boerenkoolchips

Ik had 2 grote zakken met ongesneden boerenkool in mijn groenten-abonnement van Odin en pakte daarom het boek Honger! waar ik eerder over schreef. Maar boerenkool stond er niet in. Even googlen leerde dat het in België krulkool heet en niet zo vaak gegeten wordt als hier. Boerenkool is een typische Nederlandse groente. Meestal koop je hem gesneden. Zelf snijden is veel werk, maar wel lekkerder!

Voor als je eens wat anders dan stamppot wilt maken van boerenkool of geen zin hebt om de boerenkool uit je moestuin te snijden, hierbij een makkelijk recept uit het moestuinboek van Annemiek van Deursen.


Foto's verschenen eerder in mijn andere blog.

Ossengalzeep

Ik heb altijd gedacht dat Ossengal een merknaam was. Voor vlekkenzeep. Tot dat bij mij de galblaas verwijderd moest worden en ik de functie van gal opzocht:
Gal is een emulgator die helpt vet te verteren. Het maakt van grote bolletjes vet hele kleine bolletjes vet. Kleine bolletjes worden beter verdeeld in een waterige oplossing dan grote en de oppervlakte van het vet wordt vergroot waardoor enzymen er beter op in kunnen werken.

Dus, uhh, ja, in ossengalzeep zat vroeger echte gal. Van ossen. Gal helpt als emulgator vlekken te verteren....
Nu is dat allang geen ossengal meer vermoed ik. Want zoveel ossen zijn er tegenwoordig niet meer. Een os is een gecastreerde stier die door de mens als trekdier gebruikt werd. Bij Siderius gebruiken ze tegenwoordig rundergal. Met al dat vlees dat in Nederland gegeten wordt ruimschoots voorhanden.

Ossengal is een term geworden voor dit type emulgator. In heel wat zepen zit tegenwoordig de synthetische variant. Handig als je veganist bent. Alhoewel in het kader van het milieu het wellicht beter is om slachtafval te gebruiken dan om het synthetisch te produceren.

Ossengal in de schilderswereld:

Overigens kan een mens prima zonder galblaas. Het is de lever die de gal produceert. In de galblaas zitten de reserves die bij hoge vet-opname in één keer aangesproken kunnen worden.


Broodpudding

Sinds ik een stukje over oud brood schreef worden de korsten van het volkorenbrood dat we hier dagelijks eten niet meer weggegooid. Een reislustige in Zwitserland wonende vriendin die net terug was uit Engeland en het oude brood hier zag liggen vertelde enthousiast over de Engelse broodpudding die ze daar had gegeten. "Het smaakt naar wentelteefjes maar is veel makkelijker te maken".

Basis-ingrediënten:
1/2 liter melk
2 tot 4 eieren
oud brood (6 tot 15 sneetjes)
100 gram suiker
minimaal 1 theelepel koekkruiden (kaneel, vanille, nootmuskaat, gember o.i.d.)

Werkwijze:
Stop het hard geworden oude brood in een schone plastic zak en maak er een dansje op (tip van Annemiek). Breek de te grote stukjes die overblijven (meestal van brood dat nog niet helemaal uitgedroogd was) in kleinere stukjes.
Laat het brood even weken met de melk. Mix eerst de eieren erdoor en dan de rest van de ingrediënten.
Doe de massa in een ingevette bak- of puddingvorm en bak circa 45 minuten op 200 graden in de oven.

Variatie:
Het soort brood en de hoeveelheid mag je helemaal zelf invullen. Hoe minder brood, hoe smeuïger het wordt. Hoe meer brood je gebruikt, hoe steviger de pudding wordt. Het gaat dan meer richting broodtaart.
Je kunt van alles toevoegen; rozijnen, nootjes, gebakken stukjes appel, gember, stukjes chocolade enz. Eventueel kun je bovenop een laagje suiker met boter strooien.
Voor een hartige variant de suiker vervangen door geraspte kaas en andere kruiden gebruiken. Je kunt kikkererwten, gebakken plakken aubergine, pompoen enz. toevoegen.

Voor andere ideeën met oud brood en hoe je het moet bewaren zodat het niet gaat beschimmelen; kijk hier.

Lijm

Bandenplaklijm
Het tubetje lijm waarmee je fietsbanden repareert wordt na verloop van tijd hard. Dat komt omdat, zodra je het tubetje hebt opengeprikt, het oplosmiddel van de lijm verdampt. Dit verdampen gaat heel langzaam, dwars door het kunststof schroefdopje heen. Je kunt het voorkomen door een stukje aluminiumfolie tussen dop en opening te schroeven.
(Dit geldt voor alle lijmen in een metalen tube en een plastic schroefdopje).

Secondelijm
Die plakt zo goed en snel dat je voordat je het weet de dop hebt vastgeplakt. De tip hiervoor kwam via Twitter:

Dit geldt voor alle lijmverpakkingen waar de dop muurvast zit en de inhoud nog vloeibaar is.

Bewaar lijmen zo koel mogelijk doch boven het vriespunt. Hoe lager de temperatuur hoe langer de lijm bruikbaar blijft omdat lijm bij lage temperaturen minder of niet uithardt. Lijm kan water bevatten en dat is de reden waarom het niet in de diepvries mag, de structuur verandert dan.

Met melk kun je etiketten op potten en flessen lijmen.

Gemorste lijm kan zolang hij nog niet is uitgehard verwijderd worden met water (behanglijm, witte houtlijm) of aceton.

Voor oude en uitgeharde lijmvlekken van stickers, plakband en etiketten zie lijmresten verwijderen.

Bladeren door het boek

Tsja, als je online een boek koopt dan kun je er niet van te voren doorheen bladeren.
Daarom heb ik dat voor je gedaan! Filmpje!


Honger!

Jazekers. Vandaag een kookboek-recensie op het tipjesblog waar zelden recepten op staan omdat het geen kookblog is hè... Maar voor Honger! van Mme Zsazsa maak ik graag een uitzondering.
Wat! Een! Geweldig! Boek!

Ik had het gevraagd voor mijn verjaardag. Het leek me wel wat omdat ik dankzij mijn groente-abonnement bij Odin en mijn aanmoddermoestuintje regelmatig met een groente in mijn handen sta en inspiratie nodig heb. Ik google dan op de desbetreffende groente naar recepten maar het resultaat is niet altijd het "je van dat". Bij Google staan niet de lekkerste recepten bovenaan vermoed ik, maar de beste SEO-geoptimaliseerde.
Het register van Honger! is werkelijk heel praktisch. Hatsjekedie, de recepten staan ingedeeld op ingrediënt. Heb je bietjes, dan kun je in één oogopslag zien wat je er allemaal mee kunt maken.
Daarbovenop is de indeling van het boek al net zo handig. Vier hoofdstukken; pasta, granen&rijst, groenten en peulen. En die weer onderverdeeld in seizoenen. Hoe overzichtelijk wil je het hebben?

Handig, alle eetbare bloemetjes bij elkaar.
"Hét boek voor wie vaker vegetarisch wil koken" staat er op de achterflap. Ik kook best vaak vegetarisch, tot ongenoegen van man en kinders. Maar hé, na al dat nieuws over stalbranden en toestanden in slachthuizen mopperen ze daar toch wat minder over. En Mme Zsazsa verwoordt mijn gevoel daarover perfect "op zich ben ik niet tegen het eten van vlees, ik kan mij gewoon niet meer verzoenen met de ecologische impact van de vleesindustrie en de manier waarop er met dieren wordt omgegaan". Amen.

Het is een prachtig boek. Mooi vormgegeven, vrolijke tekeningetjes en blije, gelukzalige foto's. Geschreven in sappig Belgisch. Je blijft er in bladeren en lezen.

Vanavond staat de chipsschotel hier op het menu. Met torillachips als bodem. Wie verzint dat nou?

Slechts één ding mis ik. Recepten met het groene blad van de Oostindische Kers! Omdat die plant door mijn tuin woekert. En ik niets anders weet te verzinnen dan wraprolletjes om het in te verwerken.

Okay okay okay, ook een minuscuul minpuntje. Het verschil in recht en cursief bij de paginanummers in het register vind ik te summier. Het hele gerecht in cursief lettertype had ik duidelijker gevonden.

Het blog van Mme Zsazsa.
Het boek van Mme Zsazsa:

Recensies

Ontwerpen, bedenken, uitwerken, ik vind het allemaal prachtig en fijn om te doen. Maar nou komt voor mij het moeilijkste gedeelte. Het boek verkopen. Marketing. Promotie...

Recensies (reviews) zijn een goed middel voor meer naamsbekendheid en zijn dus van harte welkom!

Een bericht gedeeld door Martine Bakx (@artoeknl) op

Afgelopen vrijdag (10 november) zijn de boeken hier binnengekomen en verstuurd naar de crowdfunders. Toen ik maandag mijn computer aanzette was ik blij verrast met de mail van Wil K. De eerste echte recensie! Tenminste als ik familie en vrienden niet meetel.
"Zaterdag heb ik je mooie boek ontvangen en ik ben er erg blij mee ook met de extra kaarten en het was zo leuk ingepakt, dank hiervoor. Nu heb ik zojuist weer een boek besteld maar nu voor XXX in Eindhoven en ik hoop dat zij het net zo leuk zal vinden. Verstandig dat je het in eigen beheer doet."

Clarien Cornelisse
"Heb er gisteravond de hele avond in gebladerd. Veel dingen doe en wist ik al, maar ook heel veel is nieuw. En wat zo fijn is, alles bij elkaar, mooi gerubriceerd. Daar heb je heel wat werk in gestoken!
Hij komt hier standaard op de eettafel te liggen en je zal zien dat de hele familie erin gaat bladeren. Wat ze van hun moeder niet aannemen nemen ze misschien wel van jou aan! :D:D"

Annemiek van Deursen
"Het is een pracht boek om steeds bij de hand te hebben en nooit uit want het is een naslagwerk... De tekeningen zijn grappig en de tekst leest gemakkelijk. Het is een gezellig boek waar je heel veel tipjes en wetenswaardigheden in vinden kan."